شمس الدين حافظ

100

سفينه حافظ ( فارسى )

حرف ت شامل 102 غزل [ ساقيم خضر است و مى آب‌حيات ] 1 * [ 1 ] شماره مسلسل 27 ساقيم خضر است و مى آب‌حيات * توبه از مى چون كنم هيهات « 1 » هات « 2 » باده تلخ از كف شيرين لبان * در حلاوت « 3 » مىبرد آب از نبات چون دم عيسى نسيم او ز لطف * مردهء صدساله را بخشد حيات جز به آب آتشين يعنى شراب * حل نمىگردد مرا اين مشكلات روزى ما بين كه از ديوان عشق * جز بمى مجرا نشد ما را برات « 4 » شاد بادا روح آن رندى كه او * بر سر كوى مغان يابد وفات حاصل عمر تو حافظ در جهان * بادهء صافست ، باقى ترّهات « 5 » [ 15 اى شاهد قدسى كه كشد بند نقابت ] 2 [ 2 ] شماره مسلسل 28 اى شاهد قدسى كه كشد بند نقابت * وى مرغ بهشتى كه دهد دانه و آبت خوابم بشد از ديده در اين فكر جگرسوز « 6 » * كاغوش كه شد منزل آسايش و خوابت درويش نمىپرسى و ترسم كه نباشد * انديشهء آمرزش و پرواى ثوابت راه دل عشاق زد آن چشم خمارى * پيداست ازين شيوه كه مست است شرابت

--> ( 1 ) دور است ، محال است ( 2 ) هات اسم فعل امر يعنى ببخش و بيار ( 3 ) شيرينى ( 4 ) نوشته‌اى كه بموجب آن پول يا چيزى را به كسى حواله مىدهند كه دريافت دارد ( 5 ) ترهات جمع ترهه بمعنى بيهوده و پوچ است . ( 6 ) در بعضى نسخ بجاى اين مصرع چنين آمده : رفتى ز كنار من دل‌خسته به ناگاه [ 1 ] پاورقى غزل 1 - آقاى يكتائى اين غزل را از حافظ نمىداند ولى نمىگويد از كيست . [ 2 ] پاورقى غزل 2 - اين غزل را حافظ بهنگام پيرى سروده است .